هر رفتنی رسیدن نیست اما برای رسیدن راهی جز رفتن نیست !

با این جمله موافق نیستم ! بوی نا امیدی می دهد و یاس ! اگر حقیقتآ قصدت رسیدن باشد که گاهآ پیش می اید که باشد که نیست و این مقصر تو نیستی و  این دودلیست ٬ راه های بسیاری وجود دارد گاهی به نظر می رسد که ماندن بهتر باشد تا پیش رفتن سوی مسیری که تکلیفت حتی با خودت هم مشخص نیست ! ترجیح میدهم انقدر بمانم و این بن بست رویش کم شود و تکانی به خود دهد ٬ دلسوزی اش را هم نمی خواهم ٬ می خواهم از سر اجبار باشد و سه پیچ شدن من ! جسارتم مشخص است ؟!!! همین است من جسارتآ جسور هستم یا میخواهم که باشم ٬ دوست ندارم در جهت جریان متشابه این زندگی از سر حیات حرکت کنم صرفآ ! من ان جریان مخالفم ٬ تا بوده ام همین بوده ام و خواهم بود از همان عنفوان طفولیت که خشم نامتوازنم مثال زدنیست تنها به این جهت که کسی یا چیزی هماهنگ با خواسته ام نبوده است ! این خودخواهی شاید از سر غرور کاذبی باشد که از همان ابتدای خلقتم به جان من افتاد!
من در پی نیستم این زندگیست که پی در پی به دنبال من است تا مرا به مسیر اصلی برگرداند اما این منم که حواشی مسیر را می پسندم ! این اصل خسته کننده است!
من همانم که هستم ٬ میتوانی تغییر کنی اما امان از دگرگونی که با طبیعتت همساز نباشد انوقت تبلورش درونی می شود و حاصلش انفجاریست که عواقبش گریبانگیر ان اجباری می شود که تو را عصیانگر خطاب کرد !
پس همان باش که هستی !
من همانم که هستم نه تغییر میکنم و نه خود را هم جهت با محیط بیرونی ام در میاورم  ! من پر از احساسم و گاهآ عنان گسیخته ٬ هرچه هستم بهتراز تویی هستم که بودنت را انکار و هستی ات را نیست میکنی !!!
من همانم که هستم خواه دوست باش و خواه دشمن! این مسیر انتخابی من است پایانی نیست اما تا انجا که بتوانم هدایتش می کنم !!!
من هم اکنون حس ان ترن هوایی را دارم که بر سراشیبی حکم می راند با سرعت ٬ من صعود کرده ام ٬ پایانش مهم نیست ٬ مهم ان مسیریست که هم اکنون بر من اثر می گذارد ٬ من سقوط نمیکنم !!! هرگز!

                                                                                            پـریـا "توسکا " !

|+| نوشته شده توسط توسکا در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387   

  RSS